www.tankasubba.com

संगीतकार दिनेश सुव्वा

मनोभावका गीतहरु

……………………………………………………………………………..

१ जीवन के हो
स्वर – रामकृष्ण ढकाल

……………………

जीवन के हो भनी किन सोध्छौ मलाई

आफै भोगीरहेछौ जीवनलाई

जसले बुझेको छ बिश्वासलाई

परिभाषा त्यसैले जानेको हुन्छ जीउनलाई

खोजी हिड्छन् कति यहा जीवन पाउनलाई

रोजी हिड्छन् कति यहा गुलाव टिप्नलाई

तर फुलको काढा कस्लाई थाहा-

टिप्न खोज्दा घोच्छ यहा

प्रेम के हो भनी किन सोध्छौ मलाई

आफै खोजी रहेछौ सुवासलाई

जस्ले बुझेको छ भावनालाई

अङ्गालोमा त्यसैले पाएको हुन्छ प्रेमलाई

कल्पि हिड्छन् कति यहा माया पाउनलाई

तड्पी हिड्छन् कति यहा यौवन साट्नलाई

तर प्रीतको घाउ कस्लाई थाहा-

सम्झि ल्याउदा दुख्छ यहा

दुख के हो भनी किन सोध्छौ मलाई

आफै कुल्चि रहेछौ वेदनालाई

जस्ले टारेको छ अभावलाई

यथार्थमा त्यसैले पाएको हुन्छ जीवनलाई

……………………………………………………………………………..

२ लाज लाग्छ
स्वर – सुक्मित गुरुङ्ग

…………………….

लाज लाग्छ किन किन आजभोलि मलाई

यौवन फूल्यो आफै भित्र सुनाई दिउ कस्लाई

ए साथी लौ न मलाई चाहानाले पा-यो बर्वादी

धकधक गर्दै वढ्ने धड्कनले पा-यो आपत्ती

डाडा माथी नाचु भने आखाहरुले देख्छन्

वनभरी गाउ भने भाकाहरुले सुन्छन्

कता जाउ कसो गरु लागि रहन्छ मन

चुपचाप बसु भने पनि कुत्कुत्याउछ झन

फूल टिपी हिडु भने मायाहरुले भेट्छन्

एक्लै कतै बसु भने सुन्यताले सोध्छन्

के के देखु कसो भनु लागि रहन्छ मन

चालमारी लुकु भने पनि झस्काउछ झन

……………………………………………………………………………..

३ सोच्दा यहा
स्वर – दीप श्रेष्ठ

………………..

सोच्दा यहां सारा संसार आफनै जस्तो लाग्छ

जीउनु पर्दा भने एक्लै हुनु पर्दोरहेछ

देख्दा यहां सारा संसार राम्रै जस्तो लाग्छ

भोग्नु पर्दा भने एक्लै दुख पीउनु पर्दोरहेछ

हेरीहिडे दुनियालाई अनेक थरी देखे

मीठा भन्दा तिता कुरा मैले धेरै सुने

छाती भरि चोट बोकी दुखहरु लेखे

दुख्नु भन्दा सहनु नै एउटै बाटो भेटे

ब्यथाहरु सहदा सहदै भावनालाई च्याते

नमातिउ भन्दा भन्दै प्याला भरी माते

खुशी हुदा कहिले काही दुख कुल्चि नाचे

आफन्तको नजर माथी चढ्दै झर्दै बाचे

……………………………………………………………………………..

४ माथी चडु हिउपहिरो
स्वर – यम वराल

……………………

माथी चडु हिउ पहिरो तल झरु तारेभीर

निष्ठुरीको मायाले पार्नु पारयो पीर

हासी खेली संगै बस्दा तिम्रै हुन्छु भन्थि

डाडा पाखा संगै डुल्दा कसम मेरै खान्थी

आफ्नै सम्झे उनको बोली झुट्टो रहेछ आखीर

निष्ठुरीको मायाले पार्नु पारयो पीर

बिर्सने पो हो कि भन्दा आगो छुन्छु भन्थि

मुङलान जाने दिन गन्दा विलौना नै गर्थी

आफ्नै सम्झे उनको माया झुट्टो रहेछ आखीर

निष्ठुरीको मायाले पार्नु पारयो पीर

……………………………………………………………………………..

५ दुखीयाको
स्वर – राजेश पायल राइ

………………………

दुखीयाको एउटा झुप्रो पहाडको गाउमा छ

मन रम्ने एउटा संसार त्यही ठाउमा छ

वा रीवन पारीवन घुमी हिड्दा सधै रमाईलो

बर्खेझरी परे पछि घाम लाग्दा साह्रै घमाईलो

हासी खुशी दिन बित्छ यहा मेलापात धाउदा

तिर्खा मेटिन्छ नी उकालीमा जरुवाको पानी पिउदा

गाउ राम्रो ठाउ राम्रो यहा कोही हुन्न बिरानो

दोहोरीको भाका संगै भेटिन्छ नी मनको उज्यालो

नाची गाई दिन बित्छ यहा दाउरा घास काट्दा

दुख बिर्सीन्छ नी चौतारीमा चैतको हावा खादा

……………………………………………………………………………..

६ चट्याङ्ग प-यो
स्वर – कृष्णभक्त राइ

……………………..

चट्याङ्ग प-यो आघातको आफ्नै शिर माथी

दुख पर्दा साथ दिने कोहि हुन्न साथी

यति धेरै मानिसमा

मेरै मात्र दुख्ने छाती कहिले होला जाती

यति धेरै चाहनामा

मेरै मन जल्छ सधै किन होला राती

बर्षात भयो आपतीको आफ्नै जीत माथी

रुनु पर्दा साथ दिने कोहि हुन्न साथी

यति धेरै भावनामा

मेरै आत गल्छ यसै किन होला आती

यति लामो जिन्दगीमा

मेरै सामु र्छाई दिन्छ कहालिदो राती

पहिरो गयो बिपतीको आफ्नै भाग्य माथी

जीउनु पर्दा साथ दिने कोहि हुन्न साथी

……………………………………………………………………………..

७ बषन्तको
स्वर – पवित्र सुव्वा

…………………..

बसन्तको आगनीमा काइली बोल्यो की

लुकी छिपी फुलबारीमा माया बोल्यो की

मुरलीको भाकैमा रनबन गुन्जियो की

सपनीमा ह कि बिपनीमा कोही हास्यो की

यौवन फुल्यो आफैभित्र हास्न थाल्छ यो मन

मायालु हो कि झझल्को हो कति अनौठो क्षण

काउकुति लाग्न थाल्यो मलाई आफै भित्र काहा

देखिन्छ नी चारैतिर हर्राई जाने छाया

यो मन खुल्यो बतास संगै उड्छ वर पर

पीरती हो कि बैश पो हो छैन यसको भर

बाडुली लाग्न थाल्यो मलाई सुन्ने कसले यहा

सुसेलीको भाकालाई खोज्ने मैले काहा

……………………………………………………………………………..

८ आजकालको
स्वर – ज्ञान सुव्वा

……………………

आजकालको समय पनि कस्तो कस्तो

बजारको भाउ भन्दा पनि माया सस्तो

नपाउनेलाई केहि छैन कसैलाई अङ्गालो धेरै

नहुनेलाई नाता छैन कसैलाई साथ धेरै

साचो माया लाउनेलाई भाजो हाली दिन्छ

फूल जस्तो वाचालाई कुल्चि अन्तै जान्छ

प्रेमीलाई थाहै छैन ख्यालैख्यालमा वाचा बाध्ने

लजाउने बातै छैन पहिलो भेट माया गास्ने

हासो यहा पाउनेलाई इर्श्या गरी दिन्छ

वनावटी प्रेमलाई सवले साचो ठान्छ

……………………………………………………………………………..

९ ढुङ्गा कस्ले हान्यो होला
स्वर – रोसन गुरुङ्ग

………………………..

ढुङ्गा कस्ले हान्यो होला शान्त मनको तलाउमा

फुल कस्ले राख्यो होला प्रीती भाक्ने देउरालीमा

बोलाए झै लाग्छ कता कता आज भोली कसैले

जिस्क्याए झै लाग्छ एकान्तमा मन खोली उसैले

छाया प-यो निर्दोषीको कुल्चु भने पाप लाग्ने

चाह बढ्यो पीरतीको बिर्सु भने याद बढ्ने

झस्काए झै लाग्छ मलाई कोही आई निदरीमा

तडपाए झै लाग्छ उर्लि आउदा हरेक सम्झनामा

घाउ लाग्यो मोहनीको फुकाउ भने ब्यथा बढ्ने

प्रीती बस्यो अन्जानको सझाउ भने बात लाग्ने

……………………………………………………………………………..

१० हे चरी
स्वर – प्रकाश श्रेष्ठ

…………………

हे चरी भुरुरु उडि पु-याई देउ है यो शन्देश

नौ डाडा पारी तिम्रो खसमले सम्झेछ भनेर

हे चरी भुरुरु उडि लगि देउ मनको ब्यथा

समुद्र पारी तिम्रो प्रीयतम्ले सोधेछ भनेर

मन थियो तिमी संग जुनि जुनि बाच्ने

आशा थियो तिमी संग हासी हासी नाच्ने

हुरी चल्यो बिवशताको उडाइ लग्यो टाढा टाढा

बाढी चल्यो बाध्यताको बगाई लग्यो कता कता

नाता थियो तिमी संग जनम जनम रहने

माया थियो तिमी संग युगौ साची राख्ने

आधी चल्यो बिछोडको पारी दियो एक्लाएक्लै

छाल उर्ल्यो बेदनाको दुखाई दियो मुटु भित्रै

……………………………………………………………………………..

११ शान्ति
स्वर – उदय सोताङ्ग

……………………

वुद्धम् शरणम् गच्छामी

शरणम् शरणम् शरणम्र्

धर्मम् शरणम् शरणम्

अव हामीले त्याग्नु पर्छ युद्ध र क्रान्ति

सवै मीली बिश्वमा फैलाउनु पर्छ शान्ति

देश शान्ति विश्व शान्ति शान्ति शान्ति

युद्धले होईन प्रेमले जित्नु पर्छ मानिसलाई

रगतले होइन अहिंसाले पोत्नु पर्छ संसारलाई

सवै मान्छे एउटै हो रगत सवको रातो हुन्छ

फूलरुपी जीवन हो फूल्न सवले पाउनु पर्छ

घृणाले होइन श्रद्धाले जित्नु पर्छ द्वेशलाई

द्वन्दले होईन मीत्रताले अंगाल्नु पर्छ युद्धलाई

धरती पुण्य भूमी हो माटो सवलाई प्यारो हुन्छ

आकाश साझा छानो हो मानवताको वास हुन्छ

——